သန္းေခါင္ယံညေတြကို ေထြးေပြ႔ၿပီး
ငါတစ္ေယာက္ထဲအိပ္စက္ရတာမ်ားၿပီ....
မိုးသားေကာင္းကင္ၾကိီး ေအာက္မွာ
ငါတစ္ေယာက္ထဲအထီးက်န္တဲ႔ေနရက္ေတြမ်ားၿပီ ခ်စ္သူ....
ႏွင္းေတြၾကားမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္း
လြမ္းရတာလည္း ေမာၿပီကြယ္...
မိုးရြာတိုင္းလဲ အရင္လိုမငိုေတာ႕ပါဘူး
မလိုေတာ႔ပါဘူး
ရီေ၀ေနတဲ႕အၿပံဳးေတြ
ေမွာင္မိုင္းေနတဲ႔နာရီေတြနဲ႕
သစၥာမရွိတဲ႕နားလည္မွဳ႕ေတြက
နားထဲမွာကန္႔လန္႔ပဲ....
အသားထဲမွာ စိုက္၀င္ေနတဲ႕
အေရာင္ေတြက တၿမည္႔ၿမည္႔နဲ႔
ငါ႔ကိုက်ီစားေနသလိုပဲ...
ေဘးနားမွာၾကည္႔ၾကည္႔ေနတတ္တဲ႕
ကာလာေတြကလည္း
ေနရာတစ္ကာ အေႏွာက္အယွက္ေပးၿပန္တယ္...
နီးစပ္ဖို႔လည္း မေ၀းခ်င္ဘူး..
ေ၀းဖို႔လည္း မနီးခ်င္ဘူး...
ငါ႔ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္
ငါ႔ရဲ႕သက္၀င္မွဳ႕ေတြကို
မေဖာ္ၿပဘူးဆိုရင္ေတာင္
ကဗ်ာဆရာနားလည္ေပးပါ...။
